Veel lachen rond de eettafel

huis-dorstIn mijn ideale huis kun je dromen, mijmeren, goed slapen, lekker vrijen en veel lachen rond de eettafel. En ja die tafel mag best buiten staan. In de tuin staat in ieder geval een appelboom. Liefst een oude knoestige appelboom, maar het mag ook een kleine appelboom zijn. Bloemen kleuren de tuin tot een vrolijk geheel.

Ik woon nu tijdelijk in een appartement dat heel anders voelt dan een huis. De schil van mijn huisje is anders. Allereerst woon ik op de derde verdieping en omvat de schil van het huis veel meer appartementen, waar grotendeels onbekende personen wonen.

In een huis bouw je herinneringen op. Zo heb ik veel mooie gedachten over de huizen waar ik met mijn laatste geliefde heb gewoond. Ze vertegenwoordigen een bepaalde periode in mijn leven. In de Amsterdamse bovenwoning in de Uiterwaardenstraat ging ik samenwonen met Wim.  Zijn naam was het toverwoord volgens toenmalige collega’s. Ik hoorde toen al niet goed maar als zij zijn naam noemden, was ik direct wakker. Wim en ik ontfermden ons al rap over een zwart zwerfkatertje die we Duvel doopten.  Een paar jaar later kochten we een nieuwbouw appartement in Amsterdam-Oost en kregen we Nicky, mijn oudste dochter. Verwekt op Chios spiced with oregano, zoals mijn schoonzus Cassie zo mooi zei. En in het huis aan de Emmalaan werd Coco geboren. De geboorte van mijn meisjes zijn de allerbelangrijkste gebeurtenissen in mijn leven.

Ook in Utrecht waar ik studeerde woonde ik in verschillende huizen. Eerst in de Herman Moded straat met drie studievrienden van de School voor de Journalistiek en later in de Griftstraat. We grapten over de vele uitgekauwde kauwgomballetjes die Jellie overal achterliet, zelfs in haar schoenen. Zo liet je je het wel uit je hoofd om haar pumps te lenen. De talloze vriendjes die Yvonne mee naar huis nam als troost nadat haar moeder was overleden, staan me nog goed bij. Soms werd ik midden in de nacht wakker door hun amoureuze lawaaierige gestommel boven mij.

Op het laatst bewoonde ik een tweetal kamers van de hospita mevrouw Van Haarlem. Zij woonde vlak naast ons. Een jaar nadat ik er was gaan wonen verhuisde ik met een goede vriend een tweepersoonsbed naar mijn kamers. Mevrouw Van Haarlem stond bevend voor de voordeur en riep: er komt toch geen inwoning bij? Hier leerde ik Arja en Jolan kennen, met wie ik nog steeds beste maatjes ben.

Een huis moet veiligheid bieden, moet je omarmen als je thuis komt.  Het is een bescherming tegen de buitenwereld. Een plek waar je je terug kunt trekken. Waar je jezelf kunt zijn met je kinderen of eventuele partner. Een huis maakt je gelukkig omdat je geniet van de kleuren, je hebbedingetjes, je verzameling boeken en een kast vol fijne kleren. Bovenal biedt je huis een bed met zachte lakens en mooie ontmoetingen. In je huis wil je de gordijnen sluiten of genieten van een mooi uitzicht.

Ik geloof meer in het Engelse woord voor huis. Home betekent immers ook thuis.

Geef een reactie